BEAD CROCHETING, CZYLI SZYDEŁKOWANIE WRACA DO ŁASK

Szydełkowanie zazwyczaj kojarzy nam się z dzierganymi wyrobami naszych babć: rękawiczkami, serwetkami czy kwiatkami naszywanymi na czapki i sweterki. Pogląd ten zmienia się bardzo powoli, ponieważ wciąż jeszcze niewiele osób wie, jakie cuda można stworzyć przy użyciu drobnego szydełka–od pięknych wzorów kolczyków z różnokolorowych kordonków, przez ażurowe ozdoby toreb, aż po cudowne koralikowe naszyjniki.
• • •
    Przypuszcza się, że sama idea szydełkowania powstała już w Starożytnym Egipcie – wówczas jednak plecionki wykonywane były ręcznie, bez użycia szydełka i służyły na przykład ozdabianiu grobowców. W XIX wieku twórczość tego typu nabrała charakteru bardzo luksusowego, przez co dozwolona była – w przeciwieństwie do starożytności – jedynie klasom zamożnym. Pierwsze prace szydełkowo‐ koralikowe zaczęły pojawiać się około 1830 roku. Wówczas były to zazwyczaj damskie torebki, jednak od tamtej pory szydełkowym eksperymentom nie było końca. Dziś coraz popularniejsze stają się naszyjniki i bransoletki wykonywane techniką bead crocheting (ang. bead– koralik, crocheting‐ szydełkowanie).
    Bead crocheting to praca żmudna, wymagająca dokładności i raczej jednostajna. Polega na przerabianiu oczek z nawleczonymi koralikami po spirali. W ten sposób tworzy się swego rodzaju tuba, służąca jako element biżuterii. Istnieją oczywiście różne sposoby przerabiania, jednakże dla osób, które miały już styczność z szydełkiem, nie będą one niczym nowym.
 

 
Aby rozpocząć pracę, należy zaopatrzyć się w kilka niezbędników:
  • szydełko– rozmiar dobiera się w zależności od wielkości koralików i kordonka, osobiście na początek polecam szydełko 0,9–0,95mm;
  • kordonek– musi być odpowiednio cienki, aby można go było przewlec przez drobne koraliki (np. Altin Basak rozmiar 50);
  • koraliki– nie muszą być aż tak równe jak w przypadku beadingu, jednak zdecydowanie odradzam chińską drobnicę dostępną w pasmanteriach – duże nierówności sprawią, że praca będzie wyglądała nieestetycznie (najlepsze będą japońskie koraliki TOHO oraz czeskie PRECIOSA).
    Po takich zakupach należy wybrać kolory koralików i przed rozpoczęciem szydełkowania, nawlec je na kordonek.
Najłatwiejszy do uzyskania jest wzór spiralnych pasków –wystarczy na zmianę nawlekać różne kolory koralików w tej samej ilości i kolejności. Istnieje również możliwość opracowania własnego schematu– do tego przeznaczony jest specjalny program, dzięki któremu uzyskuje się konkretną sekwencję koralików do nawleczenia. Wykończenie sznura szydełkowo- koralikowego jest już sprawą całkowicie dowolną. Końcówki pracy można zszyć ze sobą tworząc okrąg bez zapięcia. Jeżeli jednak początkowe rzędy koralików nie układają się ładnie, można zaopatrzyć się w tzw. końcówki do wklejania (używane zazwyczaj do rzemieni)– wówczas potrzebny będzie dobry klej. Inną opcją jest samodzielne uplecenie takich końcówek z koralików (tu z kolei przydaje się znajomość beadingu).
    Dziś wszystkie potrzebne informacje i materiały mamy na wyciągnięcie dłoni. Na rynku dostępnych jest wiele czasopism i książek poświęconych temu tematowi (choć głównie są to publikacje anglojęzyczne). Również Internet kipi od praktycznych porad, tutoriali, darmowych schematów oraz sklepów z odpowiednimi materiałami. Co zatem należy zrobić, aby nauczyć się tworzenia szydełkowo‐ koralikowej biżuterii i dodatków?
Wystarczy chcieć!
DOROTA PASTERNAK
DORAMAAR.PL

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>