CZYM JEST BEADING?

Kreatywna mama, która kocha rękodzieło z pewnością znajdzie na nie czas, pomiędzy zaprowadzeniem dzieci do przedszkola a gotowaniem obiadu.

• • •

    Bardzo popularną formą rękodzieła jest tworzenie biżuterii. Jednak, aby nie pozostać ogólnikową, przedstawię oryginalną i rzadką jak dotąd metodę, jaką jest beading, czyli koralikowanie (z j. ang. bead – koralik).
Rzadka nie oznacza, że nowa, gdyż tradycja koralikowania wywodzi się sprzed wielu lat z rejonów Ukrainy, a także Bieszczad. Tam nadal tworzy się popularne krywulki, czyli niezwykle czasochłonne naszyjniki, które godzinami wyplatane są z drobnych paciorków. Dawniej, ten dochodzący do kilkunastu centymetrów szerokości naszyjnik, był dowodem zamożności łemkowskich dziewcząt. Można było bowiem kupić nawet krowę za równowartość materiałów zużytych na kilka krywulek.
     Na ogólnie pojęty beading składa się wiele nazw ściegów, wykończeń i stylów prac. Do najpopularniejszych należy m.in. ścieg peyote, brick, RAW (right angle wave) czy herringbone.

 

 

Jak zacząć?                                                                                     
Aby tworzyć biżuterię metodą beadingu trzeba zaopatrzyć się w odpowiednie narzędzia:

 

 

  • specjalistyczne igły do nawlekania koralików i do haftowania koralikami – np. z firmy John James – warto mieć kilka igieł w zapasie, lubią wyginać się i łamać;
  • szydełko (najlepiej kilka rozmiarów np. 0,6 mm, 0,8 mm i 1 mm);
  • różnej grubości żyłki ze sklepu wędkarskiego oraz dobre nici – najlepiej specjalne nici do dżinsu (Talia 30 Ariadna) i nici do skór (Tytan 120 Ariadna) oraz kordonki;
  • wszelkiego rodzaju materiały wykończeniowe takie jak końcówki, zapięcia czy łączniki;
  • klej do biżuterii, który przyda się do wklejania bransoletki w końcówki, np. UHU;
  • ostre nożyczki krawieckie, kombinerki, szczypce okrągłe i szczypce tnące boczne
  • najważniejsza sprawa – koraliki;
  • święta cierpliwość – technika ta jest bardzo czasochłonna!
    Koralików na rynku jest mnóstwo więc wydawałoby się, że nic prostszego. Przestrzegam jednak, żeby nie kupować zwykłych najtańszych chińskich koralików, które są bardzo krzywe. Koraliki do beadingu muszą być równiutkie, inaczej nic się nie uda, a osoba początkująca tylko się niepotrzebnie zniechęci. Najczęściej polecane są wysokogatunkowe japońskie koraliki Toho, których sama używam oraz Miyuki. Można również zaopatrzyć się w czeskie koraliki Preciosa (dawniej Jablonex). Nie są one tak równe jak te japońskie, ale zarówno pod względem ceny jak i kształtu są oceniane bardzo pozytywnie.
 
Co dalej?
    Jak już zaopatrzymy się we wszystkie potrzebne materiały, czas poszukać tutoriali. Kopalnią wzorów i inspiracji są rosyjskie strony internetowe.  Można też zaopatrzyć się w specjalistyczne zagraniczne czasopisma np. amerykańskie "Bead&Button", "Beadwork" czy niemieckie "Perlen Poesies". Chętni mogą też nauczyć się koralikowania podczas specjalnie organizowanych warsztatów.
    Beading to pasja, która wyrabia w człowieku nie tylko cierpliwość, ale również precyzję i równowagę. Zapewne nie każdy, kto spróbuje takiego rękodzieła, pokocha je, zwłaszcza gdy koraliki nie będą chciały słuchać, bo jak tu czasem złapać milimetrową drobinkę w palce, nie mówiąc już o tworzeniu z niej przeróżnych form. Jednak wystarczy zrobić jedną, choćby najprostszą bransoletkę czy kolczyki, a reszta potoczy się sama, gdyż nie sposób się temu nadziwić, zwłaszcza jeśli jest to pierwsza wykonana w życiu biżuteria.
    Jeśli ktoś pasjonuje się szydełkowaniem czy haftowaniem, z pewnością będzie miał ułatwione zadanie, ale nawet ktoś, kto nie miał z rękodziełem nic wspólnego, jest w stanie nauczyć się tej metody. Wystarczy odrobina samozaparcia i można stworzyć biżuterię zapierającą dech w piersiach!
 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>